Eva leest wekelijks een Zintuigenverhaal samen met haar nichtje Noémi (4,5 jaar). Als gevolg van het CHARGE-syndroom heeft Noémi onder andere een beperking in horen en zien. Ze beleeft de wereld anders dan de meeste kleuters. Zintuigenverhalen bieden veel plezier aan beiden!

“Nadat mijn nichtje Noémi geboren was, bleek al gauw dat er ‘iets’ met haar aan de hand was. Dat ‘iets’ bleek het CHARGE syndroom te zijn. Hierdoor heeft ze, onder andere, een beperking in horen, zien en informatie verwerken. Noémi praat niet. Communiceren en contact maken is voor haar daardoor niet vanzelfsprekend. En voor ons als familie ook niet!

Als tante heb ik daar best verdriet van gehad. Ik had ervan gedroomd om leuke dingen te gaan doen met mijn nichtje. Dat leek in het begin helemaal in duigen te vallen. Zelfs ‘simpele’ dingen als voorlezen, grapjes maken of knuffelen waren niet altijd zomaar mogelijk in het begin. Voor mij is het starten met Zintuigenverhalen hier een ommekeer in geweest. Het heeft me echt geholpen om een hechte band met haar te ontwikkelen. Het gaf me een ingang om met haar te communiceren. De afgelopen jaren heeft zij zich heel mooi ontwikkeld, en ik ben gegroeid in op de juiste manier bij haar aansluiten. Grapjes maken, knuffelen en voorlezen – we doen het inmiddels allemaal.”

“De logopediste van Noémi raadde aan om Zintuigenverhalen met haar te gaan lezen. Dat leek mij juist als tante leuk om te doen. Toen ze ruim 2 jaar oud was, ben ik hier wekelijks mee begonnen. In het begin vond ik het best spannend: Doe ik het wel goed? Hoe zou ze reageren? Wat nou als ze er niks aan vindt? Kan ze het wel volgen? Die spanning bleek al heel snel niet nodig.

Al bij de eerste keer gebeurde er iets, wat nog niet erg vaak was voorgekomen: we hadden gedeelde aandacht, zaten even in dezelfde wereld. En we hebben samen gelachen! Natuurlijk was het soms ook zoeken. Met Noémi is het leven nooit saai, omdat het moeilijk te voorspellen is hoe ze reageert op nieuwe dingen. Soms duurde het wel een paar keer voor ze open stond voor een bepaalde prikkel. Daardoor doen we rustig een week of 10 met hetzelfde verhaal. Het is toch elke week anders! Uiteindelijk is er elke keer wel iets waar we samen lol om kunnen hebben, iets dat we samen ontdekken. Of het nou gaat over feestvieren, de boerderij, schoonmaken of koekjes bakken. Ik vind het prachtig om te zien hoe zij steeds meer het initiatief neemt om te communiceren.”

“Ik heb in de 1.5 jaar dat ik dit nu doe, heel veel geleerd. Ik kan Noémi veel beter ‘lezen’ en inschatten hoe ze zich voelt. Ik kan mijn tempo en communicatie beter op haar aanpassen, ik ben geduldiger geworden. Dat helpt ook in het contact op andere momenten. Bovendien word ik steeds handiger in het zelf bedenken van verhalen. Noemi is helemaal als een speer gegroeid. Ze maakt veel meer oogcontact, kan duidelijker aangeven wat ze wel en niet wil, ze doet me na, ze maakt op haar manier grapjes en ze snapt veel meer. Ik ben ervan overtuigd dat de Zintuigenverhalen haar hierbij geholpen hebben.

Het is nu echt een ritueel van ons samen. Ze weet precies wat er gaat gebeuren als ze de map met het verhaal ziet, gaat er klaar voor zitten en slaat netjes de bladzijden om. Als zij lacht en uitbundig  reageert met haar hele lijf, wanneer ik met mijn knalgroene verhalentas binnen stap, is dat echt een van de hoogtepunten van mijn week. Ik kijk uit naar alle verhalen die we nog samen gaan lezen!”